Le Horror Altissime

Le idea que le narration extraordinari, appellate le “Fragmento Joyce-Armstrong”, es un “joco practic” extensive—tunc create per un humano incognite con un humorismo perverse e sinistre—ha nunc essite abandonate per totes qui ha scrutinate le affaire. Solo alcun conspirator le plus macabre e imaginative hesitarea ante de connecter su phantasias a ille factos indisputabile e tragic que reinfortia le allegation del fragmento. Ben que le assertiones in illo son stupende e mesmo monstruose, il nonobstante se fortia al intellecto que illos son ver, e que nos debe adjustar nostre ideas al nove situation. Nostre mundo appare esser separate per un parve margine precari ab un unic periculo inexpectate. In ille exposition, que reproduce le documento original in su forma partialmente fragmentari, io va essayar presentar tote le factos usque nunc pro le lector. Como introduction io vole dicer que, etiam si alcunos dubita le narration de Joyce-Armstrong, il non pote haber alcun hesitation sur le factos concernente locotenente Myrtle, R. N., e senior Hay Connor, qui indubitatemente incontrava lor fines in le manieras describite hic.

Le Fragmento Joyce-Armstrong esseva trovate in le campo Lower Haycock, circa un kilometro e medie al west del vico Withyham presso le limite inter Kent e Sussex. Le 15 de septembre le anno previe James Flynn, un obrero rural empleate per Mathew Dodd, paisano e proprietario del Chauntry Farm, Withyham, observava un pipa de briar al terreno proxime al sentiero que passa al longe del haga que limita Lower Haycock. Alcun passos avante ille trovava un binoculo rumpite. Finalmente, inter alcun urticas in le fossato, ille discoperiva un tenue libro, ligate per canevas. Illo se monstrava esser un agenda con folios distachabile, del quales alcunos, post haber distachate se, volettava al longe del base del haga. Ille los colligeva, ma alcun folios, includite le prime, nunquam esseva trovate. Iste facto lassa un hiato regrettabile in le narration portentose. Le obrero dava le agenda a su empleator, qui postea presentava lo al doctor J.H. Atherton de Hartfield. Iste gentleman immediatemente videva que un experto deberea examinar lo e dunque le manuscripto esseva inviate al Aero Club in London, ubi illo nunc es conservate.

Al manuscripto manca tres folios—le prime, le secunde e le penultime—ma lor absentia non influe sur le coherentia general del conto. On suppone que le comencio disparite describe le qualificationes aeronautic de senior Joyce-Armstrong, le quales on pote extraher ex altere fontes: ille esseva sin dubita inter le optime pilotas anglese. Durante multe annos ille esseva reguardate como uno del aeronautas le plus coragiose e le plus intelligente. Ille usava iste combination de qualitates a fin de inventar e probar plure nove apparatos, includente le commun accessorio gyroscopic que porta le nomine de ille.

Le corpore principal del manuscripto ha essite scribite in tinta, ma le pauc lineas final son notate per un stilo de graphite e assi mal scribite que illos a pena son legibile—justo como on se expectarea si illos esseva scribite rapidemente con pressa in le sede de un aeroplano volante. Il etiam ha plure maculas, e sur le folio final e sur le coperi-libro, que expertos del Ministerio Interior ha confirmate como sanguine, probabilemente human e certemente mammifere. On etiam ha trovate in iste sanguine alque que resimila le parasito de malaria, e on sape que Joyce-Armstrong suffreva de febre intermittente; ille facto exemplifica le gestas del nove armas forense date a nostre detectives per le scientia moderne.

Nunc alque sur le personalitate del autor de ille texto epochal. Joyce-Armstrong, secundo le pauc amicos qui vermente sapeva alque del viro, esseva e un poeta, e un visionario, e un mechanico e un inventor. Ille possedeva un grande ricchessa, multo del qual ille expendeva a su hobby aeronautic. Il habeva quatro aeroplanos private in su hangar proxime a Devizes, e on dice que ille faceva al minus un cento septanta ascensiones durante le previe anno. Ille esseva un viro recluse con periodos de humores obscur, durante le quales ille eludeva contactos con su collegas.

Capitano Dangerfield, qui le cognosceva melio que alteres, dice que il habeva occasiones quando su eccentricitate menaciava de disveloppar a alque plus seriose. Su habitude de apportar un fusil de chassa in su aeroplano esseva un manifestation de isto. Un altere esseva le effecto morbide con le qual le cadita de locotenente Myrtle affectava su mente. Myrtle, qui essayava attinger un record de altitude, cadeva al terreno ab un altitude de plus de novem kilometros. Le facto horribile esseva que su capite habeva essite annihilate dum su torso e extremitates reteneva lor configuration. In cata incontro del aeronautas, Joyce-Armstrong, secundo Dangerfield, dicerea con un surriso enigmatic: “E ubi, per favor, es le capite de Myrtle?”

In un altere occasion post un cena, in le refectorio del Schola de Aviation in Salisbury Plain, ille comenciava un discussion sur lo que essera le periculo le plus persistente pro aeronautas. Post haber ascoltate a opiniones consecutive sur cavitates de aere, constructiones defective e inclination excessive, ille concludeva le conversation per altiar su spatulas. Ille refusava presentar su proprie opiniones, ben que on acquireva un impression que illos divergeva de tote pensatas exprimite per su collegas.

Per favor, observa etiam que post su disparition total, on discoperiva que su affaires private habeva essite arrangiate con un precision que poterea indicar que ille possedeva un forte premonition de disastro. Post ille explicationes essential io nunc va presentar le narration integre sin alterationes, comenciante ab le tertie folio in le agenda insanguinate:

“… nonobstante, quando io dinava in Rheims con Coselli e Gustav Raymond, io comprendeva que necuno sapeva de alcun periculo particular in le alte stratos del atmosphera. In le fundo io non diceva lo que era in mi pensatas, ma io lo tanto approchava que, si illes possedeva alcun idea analoge, illes non poteva haber fallite a exprimer lo. Ma illes ya es duo viros vacue e vanitose sin alcun pensatas excepte a vider lor nomines ridicule in le jornales. On debe observar que necuno jammais habeva ascendite multo super sex kilometros. Naturalmente, homines jam ha attingite altitudes plus grande que isto per ballon e per scalar montes. Il debe esser multo plus altemente que un avion entrarea in le zona de periculo—naturalmente a condition que mi premonitiones es correcte.

Aviones ora ha existite pro plus de vinti annos e ergo on pote demandar se proque ille periculo serea revelate solo ora. Le responsa es obvie. Pridem, quando le motores era sin fortias e un Gnome o Green de 100 cavallo-vapores era reguardate como sufficiente pro tote besonios, le volos era multo restringite. Ora, quando 300 cavallo-vapores es le normal plus tosto que un exception, visitas al stratos alte ha devenite plus facile e plus commun. Alcunos pote rememorar se que, in nostre juventute, Garros obteneva fama global per attinger 5.700 metros e alora on anque pensava que un volo super le Alpes era un gesta. Nostre expectationes ha depois essite tremendemente accrescite e on exeque ora vinti volos pro cata uno durante previe annos. Multes de illos ha essite complite con fortia. Le nivello de dece kilometros ha essite attingite itero e itero sin disconfortos ultra frigor e asthma. Que prova isto? Un visitator pote descender a iste planeta mille vices sin incontrar un tigre. Nonobstante tigres existe e si ille per chance disbarca in un jungla, ille poterea esser devorate. Il ha junglas in le atmosphera altissime con esseres plus mal que tigres. Io crede que in le futuro on cartara iste junglas accuratemente. Hodie io pote designar duo tales: uno super le districto de Pau-Biarritz in Francia e uno ci, super mi capite quando io scribe ille parolas in mi focar in Wiltshire. Io anque crede que il forsan ha un tertie super le districto de Homburg-Wiesbaden.

Le disparition del aeronautas igniva mi pensatas. Totes diceva que illes habeva cadite a basso in le mar, ma iste explanation non me satisfaceva. Pro primo, Verrier in Francia: su avion era discoperite proxime de Bayonne, ma illes nunquam trovava su corpore. Depois, le caso de Baxter, qui anque dispareva, ben que su motor e alcun esquadras de ferro era trovate in un silva in Leicestershire. Dr. Middleton, de Amesbury, qui observava iste volo per telescopio, attesta que justo ante que alcun nubes obscurava su vision ille videva le avion a un altitude enorme. Illo subito ascendeva verticalmente in alto in un succession de colpos. Le doctor non credeva que un tal motion serea possibile. Isto era le observation final de Baxter. Il habeva depost un discussion in le jornales, ma sin conclusiones.

Il habeva plure altere casos similar, e depois le morte de Hay Connor occurreva. Qual rider erumpeva sur un ‘mysterio del aere non resolvite’ e qual reportages in le jornales vulgar—e como pauco on de facto faceva a fin de resolver le caso! Ille descendeva in un volo a picco magnific ab un altitude incognite. Ille nunquam disbarcava ab illo, sed moriva in su sede de pilota. Que le occideva? ‘Un maladia del corde’, diceva le doctores. Nonsenso! Le corde de Hay Connor era tanto san como le mie. Que diceva Venables? Venables era le sol homine apud ille quando ille moriva. Ille diceva que ille tremeva e resimilava un viro qui se habeva espaventate gravemente. ‘Moriva de terror’, diceva Venables, ma non poteva pensar pro qual cosa ille habeva pavor. Ille solo diceva un parola a Venables, que sonava como ‘monstruose’. Durante le inquesta on non poteva decifrar isto. Ma isto io poteva decifrar. Monstros! Isto era le final parola de povre Harry Hay Connor. E ille vermente moriva de pavor, justo como Venables pensava.

E depois il habeva le capite de Myrtle. Crederea tu—crederea vermente alcunos—que un capite human pote esser fracassate completemente a in le corpore per le fortia de un cadita? Forsan illo serea possibile, ma io nunquam ha credite que isto era ver in le caso de Myrtle. E le adipe sur su vestimentos—‘completemente sordide per adipe’, diceva alcuno al inquesta. Remarcabile que iste parolas non igniva le pensatas de alteres! Mi pensatas jam flammava, ma io habeva comocunque meditate longemente sur iste cosa.

Io ha exequite tres ascensiones depois—como Dangerfield derideva mi fusil de chassa!—ma nunquam attingeva sufficiente altitude. Ora, con le nove e legier machina de Paul Veroner e su Robur de 175 cavallo-vapores io deberea deman facilemente passar dece kilometros. Illo sera un essayo a batter le record. Forsan io anque battera alque altere. Claro illo sera periculose. Si un viro vole eluder periculos, ille deberea desister completemente de aviation e celar se in su pantoflas e roba de camera. Ma io va visitar le jungla aeree deman—e si il ha alque ibi, io lo apprendera. Si io retornara, io habera trovate alcun renomine pro me mesme. Si io non retornara, ille agenda potera explicar lo que io ha volite facer e como io perdeva facente lo. Ma nulle galimatias de accidentes o mysterios, per favor.