Il Vanzeli di Mateo

Li vocals a vàn pronuncjàdis coma ches dal taliàn. L’acènt vièrt ( ` ) al è ušàtdi sòlit par indicà la sìlaba ca risèif l’acènt naturàl da la peràula o pur par indicà significàs diferèns da la peràula, coma par ešèmpli “nòta” e “notà.” Li règulis dal acènt ta la parlada di Cjašarsa no si sòn encjamò critališàdis in ta una maniera unica e consistenta. Una regula ca sta cjapànt piè, però—e che jò i uši (cun cualchi ecesiòn, coma ta “malora” e “salàlu”) ta chista tradusiòn—a è chista: L’acènt gràfic al vèn ušàt in ta chiscju cašus, ca fòrmin la magjoransa da li peràulis: Ta dùtis li peràulis plànis ca finìsin in consonànt: dùtis, plànis, etc. Ta dùtis li peràulis trònchis ca finìsin in vocàl: cjadrèa, sigà, etc. Ta dùtis li peràulis sdrùsulis: scrìvilu, pènsilu, etc. Ta dùtis li peràulis trònchis ca finìsin in consonànt.

Par rašòns di semplicitàt a no sòn ušàs altri acèns (coma chel sieràt o chel dopli). Coma tal cašu di “nòta” e “notà,” la distinsiòn di significàt a è rindùda asàj ben dal acènt vièrt.