Διηγήματα του Γυλιού

Σύρτε χαμπέρια στη Φραγγιά, στη Μοσκοβιά μαντάτα Πήραν την Πόλη πήραν την οπ' ήταν ξακουσμένη! Πήρανε και το Γαλατά, πήραν και το Φανάρι Πήραν και την Αγιά Σοφιά το μέγα μοναστήρι Με τετρακόσια σήμαντρα μ' εξηνταδυό καμπάνες, Κάθε καμπάνα και παπάς κάθε παπάς και διάκος Με πεντακόσες καλογριές και χίλιους καλογέρους. Τούρκοι χιλιάδες μπήκανε στου Ρωμανού την Πόρτα Κι ο Κωνσταντίνο — Δράγασης με το σπαθί στο χέρι Τρέχει χτυπάει την Τουρκιά που μετρημούς δεν έχει. Κλάψτε αδέρφια Χριστιανοί και μαύρα να ντυθήτε! Το βασιλιά μας σκότωσαν αυτόν τον Παλαιολόγο! Που είχε καρδιά του λιονταριού και δύναμη του δράκου Τρέξετ' αδέρφια Χριστιανοί στον Άγιον Πατριάρχη Ναρθή με τ' άγια θυμιατά να κάμωμε το ξώδι. Γιρούσι έκαμ' η Τουρκιά κι' αυτοί οι Γιανιτσάροι Κι ο Αμηράς επρόσταξε να κόψουν τους Ρωμαίους Τρεις μέρες μας εκόβανε και άλλες τόσες νύχτες. Εκόψαν και το Νοταρά μ' όλη τη φαμελιά του. Έπεσ' η Πόλη στη σκλαβιά στ' Αγαρηνού τα χέρια Βόηθα Χριστέ και Παναγιά τη Χριστιανωσύνη!...