Η Λύρα Ανδρέου Κάλβου και Ανέκδοτος Ύμνος Αντωνίου Μαρτελάου

Εν σελίδι 136 είπομεν, ότι γενομένης της απλοελληνικής μεταφράσεως των Γραφών, εκήρυξε δυο λόγους ο Μαρτελάος εναντίον της Αγγλίας κλ., όπερ και έτεροι των παρ ημίν λογίων είπον, και ημείς εκ παραδρομής εδώκαμεν τω τυπογράφω ουχί το διωρθομένον αντίγραφον, αλλά το λελανθασμένον, διό παρακαλείται ο αναγνώστης να αναγινώσκη ούτως — Ελθόντων των Άγγλων διενέμοντο ενταύθα, μεταφράσεις τινάς της Γραφής, τούτο δε ιδών ο Μαρτελάος και ακούσας ότι επρόκειτο να γίνη και πλήρης νέα μετάφρασις των Γραφών απλοελληνιστί εκ της εβραΐδος (ως και εγένετο και εξεδόθη κατά τεύχη από του 1832 και ολόκληρος τω 1844,), εξεφώνησε τους δύο λόγους ένεκα των οποίων επρόκειτο να τιμωρηθή, διότι ου μόνον εξύβριζε την βιβλικήν εταιρίαν και την Αγγλίαν, αλλά και τους διδασκάλους Θεοδόσιον Δημάδην και Αναστάσιον Καραβίαν, καθότι ούτοι παρέδιδον με μέθοδον διάφορον της εδικής του, τους οπαδούς της δημοτικής κλ.. Σειμειωτέον δε, ότι τους λόγους τούτους αλλέως συνέταξε και αλλέως εξεφώνησε, διότι ήτο βέβαιος ότι θα κατηγορείτο. Εις την επιτροπήν δε έδωκε το αντίγραφον διάφορον κατά πολύ των εκφωνηθέντων λόγων, το δε άλλο το έκαυσεν. Ο Άγγλος διοικητής κ. τ. λ.

Σ. Δε Βιάζης.