Τα ανέκδοτα του Βασιλέως Γεωργίου Α

Τα ανέκδοτα ενός ατόμου, αποτελούσιν εν συνόλω τον ιδιωτικόν βίον αυτού κυρίως και ανάγονται εις τας κοινωνικάς και οικογενειακάς σχέσεις αυτού. Με μίαν λέξιν τα ανέκδοτα ανθρώπου τινός είνε το κάτοπτρον της ψυχής αυτού.

Προκειμένου δε να αναφέρωμεν ενταύθα τα κατά τον αείμνηστον Βασιλέα ημών Γεώργιον τον Α'. τον πεσόντα εθνομάρτυρα χάριν των Ελληνικών δικαίων, φρονούμεν ότι επιβάλλεται ημίν μεγίστη προσοχή, καθόσον έχομεν την γνώμην ότι πρέπει δι' αυτών να παραδώσωμεν εις τον Ελληνικόν λαόν πιστήν την εικόνα του αγαθωτάτου εκείνου βασιλέως του οποίου η μνήμη τόσον ζωηρά παραμένει εις τον νουν όλων μας.

Πεντηκονταετής περίπου βίος ηγεμόνος και πολύ περισσότερον ηγεμόνος ως του ιδικού μας, παρέχει ύλην προς συγγραφήν τόμων ολοκλήρων.

Ημείς όμως εις την παρούσαν περιγραφήν εφροντίσαμεν να σταχυολογήσωμεν όλα εκείνα τα ουσιώδη σημεία του κοινωνικού βίου του αειμνήστου Άνακτος και να φέρωμεν εις φως όλα τα χαριτωμένα εκείνα ανέκδοτα διά τα οποία ο βασιλεύς εκείνος προσείλκυσε την αγάπην των υπηκόων του.

Είχε μεγάλην επιθυμίαν να γνωρίση εκ του σύνεγγυς τον λαόν του, να αισθανθή τας αδυναμίας του, να προσανατολισθή προς τα ήθη και τα έθιμα αυτού, να γνωρίση κατά βάθος τον χαρακτήρα του.

Και το κατώρθωσεν; Ουδείς άλλος βασιλεύς δεν εγνώρισε τόσον τον λαόν του όσον ο Γεώργιος ο Α' αλλά και ουδείς άλλος λαός δεν ηυτύχησε να έχη βασιλέα τόσον φιλόλαον, τόσον προσηνή και μειλίχιον όσον ο Ελληνικός.

Υπήρξεν ανεξάντλητος εις αγαθότητα και ευγένειαν. Και ταύτα ακριβώς ήσαν τα χαρίσματα εκείνα με τα οποία κατώρθωσε να καταστή εις άκρον λαοφιλής και να καταλίπη μνήμην αγαθού και φιλανθρώπου ηγεμόνος.