Οι χαιρετισμοί της Ηλιογέννητης

Άνθρωποι! Είνε κάποια μέτωπα, Και είνε κάποια μάτια, Κάποια είνε χαμόγελα, Κάποια περπατήματα, Κάποια κυματίσματα κορμιών, Και χεριών παιξίματα, Και δασοφυτρώματα μαλλιών Και προσώπων λαμπυρίσματα!

Και οι προφήτες κυνηγάτορες Των μεγάλων μυστηρίων Θα είδαν και θα γροίκησαν Σε οραμάτων ξάφνισμα Πώς τα κορφοβούνια ταπεινά. Γέρνουν χαιρετίζοντας, Πώς καλοτυχίζουν οι αϊτοί Κάποια κάποια μέτωπα, άνθρωποι!

Πώς μιλούν τα πυκνολάγγαδα Και τα δροσερά ακρογιάλια Στων κορμιών τα κύματα Και στα περπατήματα, Πώς σε λαχταρίζουν τα πουλιά, Των χεριών ω σάλεμα! Και το μίλημα ύμνος προς εσάς, Και η λαχτάρα για σας, άνθρωποι!

Και ας το ειπούνε τα κισσόδεντρα Και οι βραγιές οι ανθοσπαρμένες Και όσα λιγερώτατα Και όσα μεγαλόπρεπα Χαίρονται ανθοκλάδια οι χωραφιές, Κ' οι ακριβοί θερμόκηποι, Πώς μυριοποθούν κάποια μαλλιά, Κάποια κάποια μάτια, ω άνθρωποι!

Και είνε αυγές που αχνοπεθαίνουνε Από κάποια χαμογέλοια, Και γυρεύουν κάποτε Τα ηλιοβασιλέματα Πιο μεστό ένα φέγγος υστερνόν Από κάποια πρόσωπα, άνθρωποι! Και των μυστηρίων των τρανών Οι προφήτες κυνηγάτορες

Τους χορούς των αβυσσόκοσμων Και τις αρμονίες των ήλιων Θα είδαν και θα γροίκησαν Σε οραμάτων ξάφνισμα Σα χορούς καρδιών και στοχασμών· Σαν τραγούδι που έβαλε Μέσα του ένας μουσικός θεός Λόγια από μια γλώσσα ανθρώπινη!