Lord Lister No. 0010: De beeltenis der Indische

LORD LISTER GENAAMD RAFFLES DE GROOTE ONBEKENDE.

NO. 10 DE SCHILDERIJ VAN DE INDISCHE.

DE BEELTENIS DER INDISCHE.

EERSTE HOOFDSTUK.

HET NIEUWE LID DER LONDENSCHE VEREENIGING VOOR LUCHTREIZIGERS.

De voorzitter van de Londensche Vereeniging van Luchtreizigers, sir Warren, liep met groote stappen heen en weer in het smaakvol ingerichte clublokaal, terwijl een heer, evenals hij gekleed in sportkostuum, die een glas warme groc naast zich had staan, hem met een minachtenden blik met de oogen volgde.

„Ge kunt zeggen wat ge wilt, Mr. Hugglepech, als uw redeneering steek hield, zou het vreeselijke ongeluk op onze „Nike” niet gepasseerd zijn!

„Ge zult toch zelf wel moeten toestemmen, dat de stuurinrichting niet in orde was.”

De neerdaling had inderdaad niet ongelukkiger kunnen zijn. Het is nog een groot geluk geweest, dat de dappere heeren in de dennen zijn terechtgekomen, anders waren zij er slecht aan toe geweest.

„Maar de Nike is in flarden en wij kunnen lang wachten, eer wij weer een bruikbaren ballon terug hebben!”

„Luister eens, Sir Warren,” antwoordde de andere heer, die kapitein en ingenieur der Londensche club was, „ten slotte is het geheele ongeluk zeker mijn schuld!”

„Als gij een zondebok noodig hebt, zoek dan iemand anders dan mij. Of herinnert gij u niet, hoe dikwijls ik de beide heeren heb gewaarschuwd, om met hun geringe ervaring niet met de proefmachine op te stijgen?”

Maar de beide heethoofden luisterden niet naar goeden raad!

„Ja wel, ja wel!” antwoordde de voorzitter, „ik heb het hun zelf ook ontraden en gij eveneens, dat is waar! Maar kapitein, gij zult toch moeten toegeven, dat het roer weigerde!”

Kapitein Hugglepech sloeg met de vuist op tafel, nam zijn pijpje uit den mond en sprak:

„Sir Warren, laat mij nu met uwe beschuldigingen met rust, begrepen? Aan dit ongeluk is, als ik het ronduit zeggen mag, niemand anders schuldig dan gij zelf, mijn waarde!

„Wanneer gij mij de benoodigde gelden had toegestaan, toen ik hierom vroeg, dan zou het veel te zwakke roer door een solidere inrichting volgens deze teekening zijn vervangen!

„Dat is mijn opvatting van de zaak, mijnheer en ik kan u het bewijs leveren!

„Ik verbied u daarom, eenige verdere beschuldiging te uiten, welke alleen ten doel zou kunnen hebben, mijn reputatie in discrediet te brengen en aan mijn bekwaamheden als ingenieur der luchtscheepvaart afbreuk te doen!

„Gij zoudt er mij anders toe noodzaken om een gansch anderen toon tegen u aan te slaan en zonder eenig uitstel mijn ontslag te nemen uit de club!

„Mijn teekeningen en plannen zijn alle in orde! Als hier iets niet in den haak is, dan is het zeer zeker het bestuur van de club, dat nooit op het juiste oogenblik geld in kas heeft!

„Deze woorden moogt gij en uw mede-bestuursleden u wel ter harte nemen!”

Na deze woorden dronk de kapitein een flinken teug uit zijn grocglas, terwijl hij zichzelf in zware tabakswolken hulde.

„Ik verkies niet, op dezen toon toegesproken te worden!” riep de voorzitter verontwaardigd uit.

„Als gij niet voor een groote lomperd bekend stond, kapitein Hugglepech, zou ik u uw woorden kwalijk nemen! Nu echter erger ik mij niet aan u, uw onbeschofte taal laat mij koud!”

„Wat, ik een lomperd? En mijn woorden laten u koud? Heb ik de 1000 pond, die ik voor het stuurtoestel noodig had, gekregen of niet? Hebben de heeren den tocht ondernomen met de proefmachine, of niet? Ik verzoek u, mij te antwoorden!”

De dikke voorzitter der club haalde de schouders op.

„Ik begrijp niet, waarom gij u zoo opwindt! Gij, als kapitein, hadt geen toestemming tot den tocht mogen geven!

„Het is waar, wij hebben uw verzoek niet ingewilligd, maar wij konden het niet! Er is geen geld in kas!

„Verder wil ik u geen verwijten maken! Laten wij vrede sluiten, Hugglepech!”

Sir Warren naderde den kapitein en stak hem de hand toe, waarin deze aarzelend en mopperend de zijne legde.

De president nam een stoel en sprak op fluisterenden toon:

„Het voornaamste is, dat wij onzen ballon zoo spoedig mogelijk weer voor de opstijging gereed hebben, want anders gaat de heele club naar den grond!

„Dit ongeluk heeft alle medeleden afgeschrikt en wij zouden heel licht onze invloedrijkste leden kunnen verliezen!”

„Ik heb maling aan die ezels!” riep Hugglepech, terwijl hij op tafel sloeg. „Zij willen hun neus in onze zaken steken en als ik beweer, dat wij nog 1000 pond noodig hebben voor een roer, hebben zij het recht niet, hun schouders op te halen, dan moeten zij het geld verschaffen!

„Men moet zich schamen voor de Duitschers, die millioenen over hebben voor hun Zeppelin!

„Het is bijna niet te gelooven, dat Engelschen zoo krenterig kunnen zijn!

„Maar dat is het waarschijnlijk ook niet. Er moet dunkt mij, veel geld in kas zijn!”

De president krabde zich achter het oor.

„Een vervloekt klein beetje, kapitein!” antwoordde hij.