Lord Lister No. 0122: De wedrennen van York

Lord Lister, alias John C. Raffles, zat met het ochtendblad van een der vele Engelsche couranten die vóór hem lagen, in zijn ontbijtkamer geduldig te wachten, zonder dat hij een blik wierp op de kolommen druks die hij in zijn handen hield.

Af en toe keek hij het mooie park in; een park in een der prachtigste buitenwijken van Londen, waar zijn luxe villa stond, en ademde met volle teugen het frissche morgenwindje in, dat door de geopende ramen naar binnen stroomde.

De bloemen geurden met een bedwelmenden reuk, en ’t was alsof aan iederen stengel een diamanten druppel bengelde, zóó schitterde de dauw in het zonnelicht.

’t Was een heerlijke Meimorgen.

Lord Lister keek op zijn horloge en mompelde:—„Waar blijft Charly nu toch in ’s hemelsnaam?”

Toen drukte hij op een electrische schel, waarop, even daarna, James, de oude getrouwe huisknecht, binnenkwam.

Zwijgend boog hij voor zijn heer en meester.

—Waar blijft master Brand, James?

—Master Brand zal zoo aanstonds verschijnen, Lord.

—Vraag hem spoed te maken.

—Zeer goed, Lord.

Geheimzinnig, zonder eenig gedruisch te maken, vertrok James om Mr. Charly Brand, secretaris en vriend van Lord Lister, te waarschuwen dat deze met het ontbijt op hem zat te wachten.

Even later trad Charly de kamer binnen en vroeg met eenige verbazing in zijn stem, nog vóór dat hij „goeden morgen” had gezegd:

—Wacht gij op mij, Edward?

—Goeden morgen, mijn jongen—antwoordde Raffles.

—Nu ja, goeden morgen,—kibbelde Charly tegen.—Wat overkomt mij dat mijn heer en meester op mij wacht? Anders zijt gij—vervolgde hij in gewonen toon—om dezen tijd reeds lang in het park.

—Niet zoo sarcastisch, mijn waarde. Hedenmorgen wilde ik juist op je wachten.

—Maar waarom dan?

—Omdat gij geld moet halen van de bank...... Wij gaan heden op reis.

—Op reis?!?... En wij zijn pas thuis. Gisteravond laat gearriveerd. Eén nacht thuis geslapen... Me dunkt wij mogen nu toch wel eenige vacantie nemen!

—Later, mijn jongen. Nu niet. Ik wil op reis en je onmisbare hulp moet ik meenemen.

—Waarheen?

—Naar York!

—Naar York?... Wat moet je in dat gat uitvoeren?

—Den hoeveelsten hebben wij vandaag?

—Wat heeft dat er mee te maken?—vroeg Charly, die, hoewel hij meer dan anderen Lord Lister’s manier van doen kende, thans toch wel wat al te zeer verbaasd was.

—Beste jongen, je gedachten werken nog lang niet vlug genoeg. Ik spreek van York en vraag je bovendien den hoeveelsten hebben wij vandaag. Me dunkt dat is nogal duidelijk.

Even was er stilte.

Charly keek Lord Lister vragend aan.

—Als men van York spreekt, waaraan denkt men dan?

—Aan de wedrennen.

—Juist. En die worden gehouden?

—Gewoonlijk van 15 tot 18 Mei.

—En vandaag is het?......

—De veertiende!

—Accoord! Nu zijn wij er.

—Maar wat moet ge er dan gaan doen?... Wij die geen paarden bezitten om te rennen... die nooit wedden... die eigenlijk geen belang stellen in de hippische sport... gaan nu ineens naar York. Dát verbaast mij.

—Herinnert gij je, Charly, wat verleden jaar bij dat vermaledijde gezwendel gebeurde?

—Neen!...

—Gij hebt het zelf in ons archief gebracht. Ziehier en lees!